Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mięta. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mięta. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 września 2013

Z figą idę


RUKOLA Z MOZZARELLĄ I FIGAMI






Wiem, że coś by mnie bardzo omijało gdybym nie lubiła owoców w wytrawnych kombinacjach. Czy można coś poradzić na to, że się czegoś nie lubi? Jestem za próbowaniem. Koniecznie. Od najmłodszych lat. Nawet tych zakazanych jeszcze smaków. Z ciekawości. Nawet bardziej swojej, żeby zobaczyć reakcję, być świadkiem czyjegoś odkrycia, na tak lub na nie. Jednego nie znoszę - nie próbowania. Za nie lubieniem też nie przepadam. Za wydziubywaniem jakiegoś składnika i odkładaniem go na brzeg talerza. Ale tak nie lubisz, że aż nie zjesz? Ale nawet ze mną nie zjesz? Bo to robi bardzo dużą różnicę w tych bardzo cienkich granicach. 

Mogłabym wtedy nawet wyjść by wzruszyć ramionami... 

Kiedyś słyszałam jak ktoś tłumaczył dziecku, że trzeba coś spróbować siedem razy, bo wtedy na pewno się wie czy się czegoś na pewno nie lubi. Siedem? Sporo. Ale byłby to może sposób na polubienie czegoś, na zapomnienie pierwszego, drugiego i trzeciego razu. Bo czasem po prostu kontekst nie ten, spotkanie dwóch składników w niewłaściwym miejscu o niewłaściwej porze. Może trzeba próbować pojedynczo, a potem z czymś. Może trzeba zamknąć oczy. Może.

Jedno wiem na pewno. Nie można pozwolić by coś dobrego nas omijało...


SKŁADNIKI:
(dla 2 osób)

2 garście rukoli
1 kulka mozzarelli (ok. 150 g, po odsączeniu)
2 figi
kilka listków bazylii
kilka listków mięty
3 łyżki płynnego miodu
3 łyżki octu balsamicznego
3 łyżki oliwy z oliwek
sól
pieprz


PRZYGOTOWANIE:

Umytą i osuszoną rukolę rozkładamy na dwóch talerzach, a na niej porwaną mozzarellę i figi pokrojone w cząstki (ćwiartki, a te jeszcze na pół). Polewamy po równo -  miodem, octem balsamicznym i oliwą z oliwek (nie łączymy wcześniej tych składników, nie robimy sosu). Dodajemy listki mięty i bazylii, dprawiamy solą i pieprzem.

Można serwować z dowolnym pieczywem. U mnie - ciabata. 

Przepis z Waitrose Kitchen, wrzesień 2013, z drobnymi modyfikacjami.

środa, 5 sierpnia 2009

Nie dziwię się pomidorom


SAŁATA Z
MOZZARELLĄ I SMAŻONĄ CUKINIĄ




Wstaję rano. Jest ciemno. Nie tak rano żeby było tak ciemno. Ale jest. Bo to lato jak nie lato. Chmur i deszczu tyle, że tak na pewno nie miało być. Wchodzę do kuchni. Ciemno, ale nie zapalam światła. Mam ochotę poudawać, że wstałam bardzo bardzo wcześnie, przed wszystkimi. Że śpią i nie wiedzą, że się ukrywam. Kawa i cisza w taki poranek smakują jeszcze bardziej.

Ale mimo wszystko uporczywie szukam lata. Udaję, że jest. Sałatkami, warzywami z ogrodu, z których czasem cieszę się jak dziecko. Pomidory jeszcze cały czas zielone. Obraziły się chyba, że słońca nie ma. Nie dziwię im się.

Przepis pochodzi z lipcowego Waitrose Food Illustrated. W oryginalnym przepisie zamiast octu balsamicznego jest ocet z czerwonego wina, a zamiast sałaty rukola.



SKŁADNIKI:

na 4 osoby


1 sałata


400 g młodych cukinii


250 g mozzarelli (lub dwie duże kulki)


300 g pomidorów


3 łyżki kaparów

6 łyżek oliwy z oliwek


2 ząbki czosnku


2 łyżki octu winnego (lub balsamicznego)


kilka listków mięty



Cukinie kroimy wzdłuż na pół jeśli bardzo małe lub na cztery części jeśli większe. Rozgrzewamy na patelni dwie łyżki oliwy z oliwek i smażymy cukinie aż będą lekko brązowe, zdejmujemy z patelni, odstawiamy do lekkiego ostygnięcia. Na patelnię wlewamy pozostałą oliwę i na wolnym ogniu podsmażamy pokrojony w cienkie plasterki czosnek. Po chwili dodajemy kapary, mieszamy wszystko, zdejmujemy z ognia, dodajemy ocet i jeszcze raz mieszamy. Rozkładamy porwane liście sałaty na talerze, układamy na nich przekrojone na pół (jeśli koktajlowe) a na ćwiartki (jeśli duże) pomidory, kawałki cukinii i porwaną mozzarellę. Tuż przed podaniem polewamy sosem z patelni i posypujemy pokrojoną w cienkie paski miętą.




wtorek, 26 maja 2009

Żeby zająć ręce


SAŁATKA KUSKUS Z CIECIERZYCĄ, PAPRYKĄ I POMIDORKAMI





Jest taka tortura... Czekania. Ten czas kiedy grilluje się mięsko i się sprawdza czy dobre i czeka i sprawdza czy dobre... Ta
sałatka jest właśnie na taki moment. Żeby złagodzić to czekanie.
No i jak tu ją nazwać? Skoro w niej tyle dobrych rzeczy... Papryka, awokado, ciecierzyca, pomidorki koktajlowe... Ostatnio oszalałam na punkcie wszelkich ziół, a do sałatki z kuskusem są idealne. Polecam świeżą miętę!




SKŁADNIKI:


250 g kaszy kuskus

300 g pomidorków koktajlowych

1 puszka ciecierzycy

1 czerwona papryka

1 awokado

pęczek szczypiorku

pęczek natki pietruszki

kilka listków świeżej mięty

6 łyżek oliwy z oliwek

sok z 1 cytryny

sól, pieprz



Kuskus zalewamy 300 ml wrzącej wody, przykrywamy i odstawiamy na 5 - 7 minut. Po tym czasie mieszamy i ewentualnie rozdzielamy zbite ze sobą ziarenka widelcem. Paprykę kroimy w kostkę lub krótkie paseczki, pomidorki na pół, awokado w kostkę i mieszamy z kuskusem. Dodajemy odsączoną ciecierzycę, drobno pokrojony szczypior, posiekaną natkę pietruszki i miętę. Mieszamy wszystko z oliwą z oliwek i sokiem z cytryny. Doprawiamy solą i pieprzem i jeszcze raz wszystko mieszamy.




poniedziałek, 25 maja 2009

Odkrywam miętę


SAŁATA Z MANGO, BOCZKIEM I MIĘTĄ



SKŁADNIKI:

1 sałata

1 mango

1 czerwona cebula

2 plastry boczku

kilka listków świeżej mięty

3 łyżki oliwy z oliwek

2 łyżki octu balsamicznego

sól, pieprz



Mięta zawsze wydawała mi się dość intensywna i zdecydowana w smaku. Zbyt dominująca żeby ją użyć do sałatki. A tu. Proszę. Odkryłam miętę.
Na sałacie wcale nie dominuje wręcz współgra. Polecam.

Sałata może być dowolna. Ja w zasadzie wymieszałam ją z rukolą. Porcja dla dwóch osób na kolację lub dla czterech jako starter.




PRZYGOTOWANIE:

Boczek kroimy w paski i podsmażamy aż wytopi się tłuszcz, odstawiamy do lekkiego przestygnięcia. Sałatę rwiemy i rozkładamy na talerze. Mango obieramy, odkrajamy od pestki i kroimy na mniejsze kawałki, układamy na sałacie. Cebulę kroimy w cienkie plastry i razem z boczkiem układamy na sałacie i mango. Miętę kroimy w cienkie paski, rozkładamy na wierzch sałatki. Tuż przed podaniem polewamy oliwą z oliwek wymieszaną z octem balsamicznym. Posypujemy szczyptą soli i pieprzu.